كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

126

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ لا يَأْمُرَكُمْ و نه مىسزد آن را كه خدا پيغمبر ساخته كه امر كند شما را أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ آنكه فراگيريد فرشتگان را وَ النَّبِيِّينَ أَرْباباً و پيغمبران را خدايان ، تخصيص ملك و نبى به جهت آنست كه بعضى مشركان ملائكه را پرستيدند و يهود و نصارى پيغمبران را كه عيسى ع و عزيزاند أَ يَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ آيا مىفرمايد آن پيغمبر شما را به پوشيدن حق و شرك آوردن بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ بعد از آنكه هستيد شما گردن‌نهادگان مر دين اسلام را وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ و ياد كن اى محمد ص چون فراگرفت خدا مِيثاقَ النَّبِيِّينَ پيمان و عهد پيغمبران ع را و امم در اخذ ميثاق تابع انبيااند و اين ميثاق اعظم است كه حق سبحانه از همه پيغامبران فراستده كه شما و امم شما ايمان آريد به محمد ص و مضمون ميثاق چنين است كه لَما آتَيْتُكُمْ هرچه بدهم شما را مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ از كتاب منزله و فهم آن ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ پس بيايد بشما فرستاده از نزد من كه آن محمدست مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ باوردارنده مر آن چيزى را كه با شماست از كتاب و حكمت لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ هرآئينه ايمان آريد بوى وَ لَتَنْصُرُنَّهُ و يارى كنيد او را به تن خود اگر در زمان شما آيد و الا باظهار صفات و نعوت او امم خود را به يارى او فرمائيد قالَ گفت خدا مر انبيا را بعد از عرض اين ميثاق بر ايشان أَ أَقْرَرْتُمْ آيا اقرار كرديد وَ أَخَذْتُمْ و فراگرفتيد عَلى ذلِكُمْ برينكه گفتيم إِصْرِي عهد مرا بر وجهى كه به آن وفا كنيد قالُوا أَقْرَرْنا گفتند انبيا اقرار كرديم و ميثاق را پذيرفتيم قالَ فَاشْهَدُوا گفت خدا كه گواه باشيد بعضى بر اقرار بعضى يا ملائكه را فرمود كه گواه باشيد بر اقرار انبياء وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ و من كه خدايم با شما از گواهانم بدين اقرار فَمَنْ تَوَلَّى پس هر كه برگردد و اعراض كند از ايمان بدين رسول و نصرت كردن وى بَعْدَ ذلِكَ بعد ازين عهد و پيمان فَأُولئِكَ پس آن گروه معرضان هُمُ الْفاسِقُونَ ايشان بيرون‌رفتگانند از دائره فرمان و ايمان يا از مقام عهد و پيمان أَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ آيا بجز دين خدا يَبْغُونَ مىطلبيد دين ديگر را و حفص يبغون مىخواند يعنى آيا پيمان‌شكنان به غير دين حق مىطلبند دين ديگر را وَ لَهُ أَسْلَمَ و حال آنكه مر خدا را گردن نهاده است مَنْ فِي السَّماواتِ هر كه در آسمانهاست وَ الْأَرْضِ و هر كه در زمين است طَوْعاً وَ كَرْهاً به رغبت و به نكرت يعنى اگر خواهند وگرنى سر بر خط فرمان او بايد نهاد و گفته‌اند اهل آسمانها فرمان‌بردارند به رغبت و اهل زمين بعضى بطوع و جمعى به كراهت يا انقياد ما عداى ثقلين بطوع است و از ايشان به كره وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ و بسوى او بازگردانيده خواهيد شد اى طائعان و كارهان و حفص به غيبت خواند يعنى همه اهل آسمان و زمين به دو رجوع خواهند كرد .